BLOG
Samen
We staan aan de voet van heel veel evolutie en moeten onze kop erbij houden. De wereld verandert per seconde in een schaakspel waar de grootmachten van alles uitspelen over ons hoofd heen. Rustig blijven is het eerste advies en vooral concentreren op de goede dingen die we ondernemen.
In eigen land zijn er heel veel verschuivingen gaande die uiteindelijk tot een gezamenlijk doel kunnen leiden: de kracht van keramische afwerkingen kenbaar maken. De concurrentie is stevig van andere materialen zoals laminaat, pvc of gietvloeren, maar de kenner weet dat keramiek de toekomst heeft.
Ik hoef natuurlijk alle voordelen niet meer toe te lichten. De essentie is een natuurproduct met lange levensduur gekoppeld aan alle esthetische mogelijkheden die je maar wenst. De industrie erachter is heel ingewikkeld geworden met veel technieken, allerlei soorten nabootsingen en dunne platen die moeten concurreren met natuursteen, marmer en allerlei lichte afwerkingen die op de markt zijn gekomen.
We hebben een rijke historie en de afgelopen jaren zijn er zoveel pogingen gedaan om te bewijzen dat keramiek de sterkste troef is, dat de marketing daarin toch blijft steken. Je vindt het beste uit, maar vergeet dat de echte namaak een enorm koperspubliek heeft gekregen. Overal waar ik kom ligt laminaat. Echt hout snappen we wel, al is het niet altijd even praktisch, maar het leeft.
De particuliere klant van nu kijkt naar een woonprogramma en klikklak daar ligt een vloertje, zelf gelegd op een achternamiddag. Niemand vertelt dat het met vloerverwarming geen goede optie is en hoe het er over tien jaar uitziet. Kassa, korte termijn denken en milieuvriendelijkheid wordt aan de kant geschoven.
De tegel en alle afgeleiden daarvan moet in die lawine van publiciteit een pleit winnen met alle troeven in handen. Maar kan te weinig deelnemen aan het spel. Want dat gaat over snel, goedkoop, gemakkelijk en in een handomdraai vervangbaar. Dat pareer je niet met een spotje op televisie.
Ooit is geprobeerd om met de Stichting Tegel die mentaliteit massaal om te buigen door grote campagnes waarin keramische mogelijkheden tot de eerste orde konden behoren. De neuzen stonden allemaal in dezelfde richting met een keuring voor de speciaalzaken, vignetten en een gezamenlijke financiering van publiciteit.
We zaten met Tegel Totaal in de voorste gelederen, maar mochten er geen deel van uitmaken. Daar was een eigen reclameteam voor, dat uiteraard totaal geen kennis van de branche had, maar wist hoe je kon promoten. Het budget ging daaraan op en de Stichting Tegel ging ter ziele. Als vakblad bleven we strijden op eigen kracht met weinig middelen en de hoop dat het samenzijn weer terugkeerde.
Dat is gelukt met een groot aantal contacten dat weet dat ons vakblad de spreekbuis bij uitstek is. Voor Nederland, een beetje België, maar ook in Spanje en Italië wordt onze visie en verslaggeving gekend. We gaan mee met de tijd, maar blijven tegelijk het ijkpunt van integriteit en het juiste nieuws op het goede moment naar buiten brengen. Liefst zo onafhankelijk mogelijk en vol betrokkenheid. Daar hangt wel een prijskaartje aan, dat steeds duurder wordt in opmaak, drukken en verzenden.
Vergelijk het met een restaurant dat klantvriendelijk is, met een goede aankleding en altijd een verrassend menu, want daar staan we voor. En dan gebeurt het dat er ineens niemand bij je aanklopt terwijl je normaal vol zat. Dat hoort erbij en is het risico van het vak, zoals we allemaal weten.
Maar als je als beursorganisatie met heel veel budget en invloed doet of je niet in de gaten hebt dat de terugloop desastreus is, dan is er volgens mij echt iets mis. Hoe vaak hebben wij van Tegel Totaal samen met een Duitse en een Engelse collega niet aan de bel getrokken: gaat dit wel goed?
Grotere stands op de Cevisama in Valencia tegen afbraakprijzen werden dichte hallen. En wij maar vragen als journalist hoe die toekomst eruit zag. We mochten dat niet vragen, zo werd steeds duidelijker. Nu hoeft dat ook niet meer want de beurs is voor altijd voorbij en de journalisten moeten hun eigen weg maar zoeken om het nieuws boven te halen. Ik weet ook nog niet hoe we dat gaan aanpakken, want dat wiel mogen we zelf uitvinden.
Dat gaat ons lukken, want wij luisteren wél naar de mensen om ons heen die waarschuwen, tips geven of een compliment. En we zullen best even camoufleren als het iets minder gaat, maar geen jaren achtereen tot het einde erop volgt. Dat weten we zelf heel goed, echter al die ondernemers die even in zwaar weer zaten of zitten, kunnen dat gewoon delen en dan komt er een oplossing. In nuchter Nederland.
RENÉE DE HAAN

